Labels

2012 2013 3 Σοφοί Πίθηκοι Akihabara Anime blog Bon Odori Daibutsu Earth Celebration Edo-Daikagura Eisa Facebook fuji gangangansoku gero gifu Ginza greece Hamarikyu hide internet cafe j-pop japan Japan Times Kabuki kami karaoke language exchange maid cafe Manga monja Naigubu Nikkō ohanami onsen roppongi sakura sarubobo shichi-go-san skytree Tadakata Takoyaki tengu tokyo disneyland Tokyo Marason Tokyo Tower Torii tsukishima ueno UNESCO Yasukuni Αγάλματα Αγγλικά αεροδρόμιο Αθήνα αθλητισμός αλλαγές αλληλογραφία Άμπου Ντάμπι αμυγδαλιές ανατολή άνοιξη Αξιοθέατα Άπω Ανατολή Αρχιτεκτονική ασάχι-γιάμα ασάχι-ντάκε ασία Ατομική Βόμβα Β' Παγκόσμιος Βίντεο Βόλτες Βουδισμός βουνά Γιαεγιάμα Γιακούζα γιακουσίμα Γιορτές Γιουκάτα Γουασάμπι γούρια δάση Δάσος Διαγωνισμός Ομιλίας Διακοπές διασκέδαση διαφημίσεις Διαφορές Δώρα Έθιμα Εθνικό Θέατρο ειρήνη ειρηνικός Εκδηλώσεις εκδρομή εκλογές Ελ Γκρέκο έλβις Ελλάδα ενεργό ηφαίστειο Ενυδρείο επικοινωνία Επισκέψεις Ερωτήσεις Ευγένεια Ζητιάνοι ζούγκλα ζώα ζωολογικός Ηλεκτρονικά ηφαίστεια Θάλασσα Θέατρο θέματα Θεότητες Θρησκεία Ιάπωνες Ιαπωνία Ιαπωνικά ιαπωνικά συγκροτήματα Ιαπωνική κουζίνα ιαπωνική τηλεόραση Ιζακάγια ινδονησία ινδουϊσμός ινουγιάμα ιριομότε Ισιγκάκι Ιστορία Ιτσουκουσίμα καγκοσίμα. σακουρατζίμα Καζαντζάκης καθημερινότητα Καιρός Καλδέρα Καλή συμπεριφορά καλοκαίρι Καμακούρα κανό κάντζι Κάπνισμα καραόκε Κάστρο καφές Καφετέριες κερασιά κηδεία Κήποι Κιμονό κίνα κινεζική γραφή κιούσου Κοιλάδα του Διαβόλου Κοϊνόμπορι κοινωνία Κόμπε κορέα Κοστούμι Κούμε-τζίμα Κρέπες κρίση Κυότο κωμικός Λεωφορεία Λίμνη Λίμνη Τόγια Λίστα λουτρά μαγκρόβια μαϊμούδες μαμεμάκι Μάνγκα Μαραθώνιος μαρουγιάμα ματσούρι Μέγκουρο Μεταφράσεις Μετρό μικόσι Μόμιτζι Μότσι Μουσεία Μουσείο μουσική μπαλί μπαρ μπορομπουντουρ ΝΑ Ασία Νάγκανο νάμπε Ναοί Νάρα Νέα νεροβούβαλο νησί Sado νησιά Ryukyu Ξάνθη ξενάγηση ξένοι Οδοντίατρος Οκινάουα οκούρινα Όμπι Όμπον όνσεν Οογιάμα ορειβασία Οριγκάμι ορυζώνες Οσάκα οτάρου ουμπούντ Ούσου οχανάμι Παιδιά παιχνίδια Παλάτι Παράδοση Πάρκα Πάρκο Περίεργα Πεταλούδες ποδήλατο Πόλεμος πολιτική Πολιτισμός πουσάν Προσβολές Πρωτοχρονιά Πυροτεχνήματα ράκουγκο ρατσισμός Ραφαέλο Ρούχα σακούρα Σάππορο Σεισμοί Σεισμός σετσουμπούν Σιναγκάουα Σιντοϊσμός σκύλος Σόγια Σούμο Σούσι σπίτι Σπίτια Σπορ στερεότυπα συγκρότημα Kodo Σχολείο τάικο Τακάο Τακετόμι Τάμπι Ταξίδια τέχνη τεχνολογία Τζίνζερ Τζίνμπα Τόκυο τουρισμός Τουρκία Τουταγχαμών Τόφου Τραγούδι Τραίνα τσούκιτζι τσουνάμι Τυφώνας Ύπνος Φαγητό Φαρμακεία Φεστιβάλ φθινόπωρο Φίλοι φιλοξενία Φούτζι Φράνσις Μπέικον φύση Φωτογραφία χακόνε χειμώνας χιόνι χιονοθύελα χιούμορ Χιροσίμα Χιρουγκάμι χοκκάιντο χορός Χριστούγεννα Χρυσή Εβδομάδα ψαραγορά Ψάρια ψηφοφορία Ψώνια
Για τυχόν απορίες,παρατηρήσεις κτλ μπορείτε να αφήνετε σχόλια στην πιο πρόσφατη ανάρτηση. Μπορείτε και να επικοινωνείτε μέσω e-mail (garfield81087 παπάκι gmail τελεία com) αλλά δεν εγγυόμαι πως θα το δω άμεσα/δεν θα καταλήξει στο spam.

Thursday, 14 June 2012

Ήταν ένα υπέροχο σαββατοκύριακο...

...και το ακολούθησε η επίσημη είσοδος στην εποχή των βροχών.  Μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς την περασμένη Δευτέρα. Και έπεται συνέχεια...
Ας τα αφήσουμε όμως αυτά και ας πάμε στα πιο ευχάριστα.
Το πρωί του Σαββάτου μας βρήκε στη Σιμπούγια.  Είχε προηγηθεί μια σύντομη επίσκεψη σε γιατρό (αυτή τη φορά με μεταφραστή-τα παθήματα γίνονται μαθήματα) καθώς άνθρωποι είμαστε και ενίοτε αρρωσταίνουμε κιόλας.
Στη Σιμπούγια πήγαμε για να βρούμε το κατάστημα λόμο για να μας εμφανίσει κάτι φιλμ (είχε προηγηθεί μια ψιλοκαταστροφή σε μεγάλο κατάστημα ηλεκτρονικών και είπα να μην το ρισκάρω). Επόμενος σταθμός ένα μαγαζί με πανάκριβα αλλά πεντανόστιμα χάμπουργκερ (Κατερίνα πριν προλάβεις να σχολιάσεις ναι, είχε και με λαχανικά).
Κάποια στιγμή όμως έπιασε βροχή και μας το χάλασε οπότε είπαμε να γυρίσουμε.
Κατά το βραδάκι εγώ δεν κρατιόμουν. Ένα Σάββατο έχουμε να χαλαρώσουμε και αυτό θα το περάσω σπίτι;
Ξεκινήσαμε λοιπόν για ένα μέρος που μας είχε προτείνει ένας γνωστός λέγοντας πως σερβίρει "τον καλύτερο καφέ στο Τόκιο" . Σε μια πόλη 40 εκατομμυρίων τέτοιους ισχυρισμούς δεν μπορείς παρά να τους πάρεις σοβαρά. Ειδικά όταν η αντιβίωση δεν επιτρέπει κραιπάλη είναι μια καλή ευκαιρία να τσεκάρεις τις φήμες.

Μετά από 40 λεπτά και 3 τραίνα φτάνουμε στο Dun. Μυρίζει καφέ, καπνό και σκοτάδι (κυριολεκτικό σκοτάδι, δεν το παίζω ποιήτρια). Καθόμαστε στο μπαρ του, ανάμεσα σε μια νεαρή κοπέλα και ένα σαραντάρη κύριο. Η μεν γράφει στο ημερολόγιό της, ο δε περιμένει το λογαριασμό.  Παραγγέλνουμε καφέ από την Κένυα και πιάνουμε την κουβέντα. Χαμηλόφωνα γιατί ο χώρος είναι μικρός.

Ο καφές ετοιμάζεται μπροστά μας, σε ένα τελετουργικό που δεν θέλεις να τελειώσει μέχρι που συνειδητοποιείς πως έχει περάσει μισή ώρα. Η πρώτη γουλιά φτάνει για να αποζημιώσει την αναμονή. Ως λάτρης του καφέ δεν μπορώ παρά να δηλώσω πως δεν έχω πιεί ποτέ καλύτερο καφέ και πως δεν περιμένω να ξαναπιώ κάτι τόσο μοναδικό. Το επόμενο πρωί πίνω γάλα με το πρωινό μου για πρώτη φορά εδώ και χρόνια.

Η Κυριακή είναι ηλιόλουστη και αποφασίζουμε να μην χάσουμε στιγμή: βάζουμε τα αθλητικά μας παπούτσια και ξεκινάμε να περπατήσουμε ως τον πύργο του Τόκιο (5χλμ) .
Μέχρι να φτάσουμε στο Τσούκιτζι (τη μεγαλύτερη ψαραγορά στον κόσμο) έχουμε μετανιώσει καθώς η ζέστη είναι πολλή και η σκιά ανύπαρκτη.  
video
Στο Τσούκιτζι βλέπουμε ασυνήθιστη κίνηση: Έχει γιορτή! Πάγκοι πουλάνε μαλλί της γριάς, ντονέρ, γιακισόμπα, σούσι...
Παρακάτω βλέπουμε ένα χαρούμενο τσούρμο ανδρών και γυναικών να κουβαλάει ένα μικόσι  κραυγάζοντας χαρούμενα!
 Η βόλτα μας συνεχίζεται μέχρι που φτάνουμε στο Atago Green Hills και αποφασίζουμε να κάνουμε μια στάση. Ακολουθεί γεύμα στον 42ο όροφο. Από εκεί απολαμβάνουμε τη θέα και το φρέσκο σούσι. 
Έχοντας πάρει δυνάμεις, συνεχίζουμε για τον Πύργο του Τόκιο. Πρόκειται για ένα κόκκινο-πορτοκαλί αντίγραφο του πύργου του Άιφελ στην καρδιά του Τόκιο, ύψους 332.5 μέτρων
Χτίστηκε το 1958 και για δεκαετίες ήταν ο κύριος αναμεταδότης στην πόλη. Σιγά σιγά τα κτίρια γύρω του άρχισαν να τον ξεπερνάνε και έτσι πριν μερικά χρόνια αποφασίστηκε η ανέγερση του Skytree 
Ανεβαίνουμε στο κυρίως παρατηρητήριο, που βρίσκεται στα 150 μέτρα. Από εκεί μπορούμε να μπούμε στην ουρά για τα 300μ αλλά ο χρόνος αναμονής (1 ώρα) αποφασίζει για εμάς: 
"έλα μωρέ, πόσο διαφορετικά μπορεί να είναι;" 
 Η θέα είναι υπεροχη και ο καιρός ηλιόλουστος, πράγμα που διευκολύνει τη λήψη φωτογραφιών. Δυστυχώς δεν καταφέρνουμε να δούμε το όρος Φούτζι, καθώς η ορατότητα προς εκείνη την κατεύθυνση είναι μειωμένη.  
Η κάθοδος γίνεται με τα πόδια, καθώς βαριόμαστε να περιμένουμε στη σειρά για το ασανσέρ. 300 σκαλιά αργότερα πατάμε επιτέλους στη γη. Ο καιρός όμως έχει αρχίσει να συννεφιάζει (πολύ κράτησε η λιακάδα) οπότε ξεκινάμε για το μετρό. Κάνουμε μια στάση σε ένα περίεργο,πυραμιδοειδές κτίριο που συναντάμε (μπορείτε να το δείτε και στη φωτογραφία με τους ουρανοξύστες). Ανήκει σε μια θρησκευτική κίνηση για την οποία δεν μπόρεσα να μάθω πολλές λεπτομέρειες αλλά  αν κρίνει κανείς από την αρχιτεκτονική τους...
Αυτά για σήμερα. 
Ακολουθεί ανάρτηση για τις σχέσεις των Ιαπώνων με τους ξένους. Θα μου πάρει μερικές μέρες γιατί είναι σύνθετο ζήτημα και δεν θέλω να ξεχάσω να  αναφέρω κάτι σημαντικό.

No comments:

Post a Comment